گابریل لودویگ الگوی یک تراجنسی ورزشکار

ludwig-mahtaa

در بازی حذفی تیم بسکتبال بانوان کالج میشن شاید از همه بیشتر گابریل لودویگ نگران بود تا به خاطر مصدومیتش نوار پیروزی‌های تیمش پاره نشود.
تیم میزبان نیز از حضور لودویگ هراس داشت.. آن‌ها از قد ۱۹۰ سانتی متری گابریل وحشت داشتند زیرا این قد برای یک بازیکن زن بسیار بلند است. این قد بیشتر مناسب تیم بسکتبال مردان است، جایی که لودویگ سال‌ها پیش در آن بود البته در یک زندگی دیگر…
لودویگ از سال ۲۰۰۷ در قالب یک زن زندگی کرد و با افتخار عنوان اولین تراجنسی عضو تیم بسکتبال مدارس آمریکا را کسب کرده است. البته او خودش را برای تحقیرها و توهین‌ها نیز آماده کرده بود
زمانی که او اولین بار در این تیم شروع به فعالیت کرد تمام رسانه‌های دنیا شروع به نقد و بررسی او و تیمش کردند، تماشاگران او را با ضمیر (it) صدا کردند که یک ضمیر بی جنسیت است و در واقع طعنه‌ای به ترنس بودن وی زدند و می‌گفتند او باید با تیم مردان بازی کند، در دنیای مجازی نیز وی را مسخره کردند و جوک‌هایی برایش ساختند
خودش می‌گوید: «بازی اول افتضاح بود.. من فوق العاده عصبی و پر استرس بودم، خبرنگاران همه جا بودند و در ظاهر من به دنبال نشانه‌های مردانگی می‌گشتند و عکاسان روی آن زوم می‌کردند» برخی اوقات این توجهات بیش از حد و دردناک می‌شد. در بازی‌هایش تماشاچیان شعار می‌دادند و او را با ضمیر مردانه و یا بی جنسیت خطاب می‌کردند. گابریل می‌گوید: «این مسائل برای من مهم نیست ولی بقیه دخترها (هم تیمی‌ها) زمانی که این شعارها را می‌شنوند ناراحت و خسته می‌شوند»
اما گابریل نه تنها خسته نشده بلکه در شرف دعوت یک تراجنسیتی دیگر به تیم بسکتبال دانش آموزی است.خودش می‌گوید “اینقدر سرسخت هستم که از پس این مساله بر بیایم”
لودویگ در آلمان متولد شد و در جزیره لانگ آیلند بزرگ شد وی ابتدا با نام روبرت شناخته می‌شد. او یک کودک شاد بود اما یک مشکل کوچک (یا شاید هم بزرگ) وجود داشت. چیزی این وسط ایراد داشت، ایرادی که باعث شده بود لودویگ به سراغ لباس‌های مادرش برود و آن‌ها را پنهانی بپوشد.
پس از فارغ التحصیل شدن در دبیرستان او به تیم بسکتبال کالج ناسائو در نیویورک پیوست. او یک فصل برای این تیم بازی کرد اما در پایان فصل ناگهان تصمیم گرفت به نیروی دریایی بپیوندد. هشت سال بعد وی یک تکنسین ماهر زیردریایی بود و در جریان جنگ خلیج با همسر و دخترش در خلیج فارس مستقر بود.
اما در اوایل سال ۱۹۹۰ بود که وی در پی تزریق استروژن افتاد و سینه‌های وی رشد کرد اما او با لباس‌های مردانه آن‌ها را پنهان می‌کرد
گابریل می‌گوید: «هر زمانی که یاد آن روزها می‌افتم که نمی‌توانستم خودم باشم میبینم وحشتناک بود . آیینه را نگاه میکنی و میبینی بدنت و روحت هماهنگ نیستند و نمی‌توانی این غصه را با کسی بازگو کنی»

او در سال ۱۹۹۸ از همسرش جدا شد. لودیگ در یک سرازیری وحشتناک قرار گرفت. او به کارفرمای خود گفت باید یک مدت طولانی به مرخصی برود. او به همسر و فرزندش مشکلش را گفت، پدر و مادرش را نیز در جریان قرار داد. این خبر برای مادرش بسیار سخت و مشکل بود اما خودش می‌گوید همه نزدیکانش او را حمایت کردند. بیمه درمانی‌اش نیز مخارج جراحی تغییر جنسیت /جنس او را نیز تا حدودی تامین کرد
او به خاطر کارش مجبور بود درس زیست شناسی را بخواند به خاطر همین در کالج میشن ثبت نام کرد. او در یک بازی برای تیم بسکتبال این کالج داوری کرد و در انتهای بازی به شوخی به مربی این تیم گفت که من آماده بازی در تیم تو هستم. لودویگ سرانجام با یک شوخی وارد این تیم شد.
لودویگ برای بازی در این تیم آماده بود او طبق قوانین انجمن ملی ورزش‌های کالج، مجاز به بازی در تیم زنان بود اما انجمن ورزش‌های کالج کالیفرنیا بازیکنان را از روی مدارک شناسایی تولد می‌شناسد و به آن‌ها اجازه بازی می‌دهد. لودویگ با طی یک دادگاه طولانی و پر هزینه توانست این مدارک را اصلاح کند
هم تیمی‌های لودویگ او را “دلبر بزرگ” و “شاهزاده خانم” صدا می‌کنند. می‌گویند عاقل و منطقی است و با دید باز به جهان نگاه می‌کند. اندرسون ۲۰ ساله از هم تیمی‌های او می‌گوید: «از روز اول بسیاری سوال از وی کردیم. او به ما آموخت که لازم نیست احساسات خود را سرکوب کنید حتی اگر از نگاه دیگران غیر طبیعی باشد»
او هیچ مشکلی برای توضیح دادن زندگی نامه‌اش ندارد. اما دوست دارد بیشتر درباره تیم و موفقیت‌هایش توضیح دهد.
منتقدان می‌گویند قد ۱۹۰ سانتی لودویگ و وزن ۱۰۰ کیلویی‌اش یک مزیت ناعادلانه برای تیم است. اما از سوی دیگز نیز لودویگ فاصله زیادی با گلزنان لیگ دارد. او به طور متوسط تنها شش امتیاز در هر بازی گرفته است.
اندرسون می‌گوید: «درسته است قد گابریل بالای ۱۹۰ سانتی متر است ولی انگار فراموش کرده‌اند که وی ۵۱ ساله است»
او یک کار ثابت در شرکت Roche دارد. او اکثر وقت آزاد خود را به بازی و مربیگری می‌پردازد

«من خسته شدم از اینکه مردم من را به چشم یک نمایش عجیب می‌بینند. من فقط یک زن ۵۱ ساله هستم. بله حق با شماست من تغییر جنسیت /جنس داده‌ام. من عاشق بازی کردن هستم. شما هر سنی که دوست دارید میتوانید به کالج بروید پس چرا من حق ندارم بسکتبال بازی کنم؟ بله درست است من قد بلند و درشت هیکل هستم ولی ۵۱ سال دارم» این حرف‌های لودویگ است که از رفتارهای مردم خسته شده است.
او خودش را یک الگو برای تمام دگرباشانی می‌داند که در آینده مایل هستند به تیم‌های ورزشی بپیوندند

شما درباره لودویگ چه فکری می‌کنید؟ به نظر شما حضور ترنس‌های عمل کرده در تیم‌های ورزشی صحیح است یا خیر؟

SFGate


:لینک کوتاه
http://www.mahtaa.com/?p=757

درباره نویسنده

محتا یک وبسایت گروهی است که به صورت رایگان جدیدترین آموزش ها، اخبار و مطالب مربوط به تراجنسی در دنیا و ایران را ارائه می‌کند

مطالب مرتبط

5 نظر

    1. محیا

      من شجاعت این بانو رو تحسین می کنم. در مورد سوالتون باید بگم “ترنس های عمل کرده” دیگه ترنس نیستن، بلکه به محض انجام عمل تغییر جنسیت، تبدیل به یک مرد و یا یک زن عادی می شن بنابراین حضورشون در هر اجتماعی کاملا عادی و مجازه. اتفاقا اینکه افرادی مثل ایشون به جای گوشه گیری از مردم وارد اجتماعات بشن می تونه خیلی در شناسوندن افراد ترنسکشوال به سایر افراد جامعه موثر باشه.

      پاسخ
  1. فریماه

    واقعا که افتخار میکنم
    کاش میشذ و میزفتمو دستشو میبوسیدم
    اون یک شیرزن واقعیست
    خوشابحالش با این همه شهامت و انگیزه و بد بحال ترسوهایی چون من

    بله بنظرم بهتربن راه شناخته شدن موضوع ترنس همینه که ترنس ها در موقعیت های موفق و سوپر استار باشن

    پاسخ
  2. ابراهیم طوسی

    سلام برشمادوستان عزیز
    من در موردیکی ازآشنایانم میخام اقدام کنم ولی نمیدانم ازکجاشروع کنم و مشاوره بگیرم ایشون دختره ولی پسره لطفا من رو کمک کنیدایشون ۱۹ ساله هست و شدیدا نیاز به کمک داره لطفا منویاری کنید
    باتشکر

    پاسخ

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شکلک‌ها

SmileBig SmileGrinLaughFrownBig FrownCryNeutralWinkKissRazzChicCoolAngryReally AngryConfusedQuestionThinkingPainShockYesNo

دانلود آهنگ جدید

پنل اس ام اس

ارسال پیامک بلک لیست

پنل اس ام اس رایگان

ارسال بلک لیست

کارشناس رسمی دادگستری

طراحی سایت